Maciej Frankiewicz

Maciej Frankiewicz urodził się 14 grudnia 1958 roku w Poznaniu. Studiował architekturę na Politechnice Poznańskiej, był inicjatorem i członkiem uczelnianej komórki NZS, a także współzałożycielem poznańskiej struktury KPN. W 1981 roku zorganizował akcję malowania na murach (m.in. „MO bijące serce partii”). 29 stycznia 1981 roku za „działalność antypaństwową” został internowany i osadzony w Ośrodku Odosobnienia w Gębarzewie, skąd uciekł 2 marca. Czterokrotnie aresztowany, wielokrotnie zatrzymywany na 48 godzin, trzykrotnie w sposób spektakularny uciekł  z więzienia. Był założycielem poznańskiej struktury Solidarności Walczącej i do 1990 roku jej przewodniczącym (PS. Stefan Bobrowski). Stworzył najlepiej zorganizowaną  i najbardziej produktywną strukturę podziemną w Poznaniu, organizującą manifestacje, akcje ulotkowe, wywieszania flag i transparentów, malowania haseł na murach, prowadzącą nasłuch SB, emitującą audycje poznańskiego Radia Solidarności Walczącej, zarządzającą największą w mieście siecią drukarń ikolportażu (z której w latach 1983-1989 korzystała większość podziemnych struktur Poznania), wydającą druki ulotne i liczne tytuły prasowe, m.in. poznański dwutygodnik „Solidarność Walcząca”, „Czas”, „Czas Kultury” (tytuł wydawany do dziś) i „Komentarz”. W roku 1990 założył istniejące do dziś Wydawnictwo WiS, które prowadził w latach 1990-1998. Cieszył się opinią otwartego na innych. Był obdarzony ogromnym poczuciem humoru. Od 1994 roku związany z samorządem Miasta Poznania, od 14 grudnia 1998 roku pełnił funkcję Wiceprezydenta Miasta Poznania. Był inicjatorem wielu imprez sportowych i kulturalnych w Poznaniu. To z jego inicjatywy Poznań został jednym z czterech miast gospodarzy EURO 2012 (od 2007 roku przewodniczył Zespołowi Poznań EURO 2012, który zajmował się przygotowaniem Poznania do organizacji tych mistrzostw). Pracę zawodową w Urzędzie Miasta Poznania umiał łączyć z wielorakimi pasjami. Bliski był mu sport, który sam czynnie uprawiał. Pływał, nurkował, skakał na spadochronie, uprawiał wspinaczkę wysokogórską (zdobył najwyższe szczyty Europy, Afryki i Ameryki Południowej), ale nade wszystko biegał, i to biegał w maratonach. Współtworzył największy w Polsce Poznań Maraton, który od 2009 roku nosi jego imię. Innym jego zamiłowaniem były konie. Był zapalonym kawalerzystą. Jeździł konno w Ochotniczym Reprezentacyjnym Oddziale Ułanów Miasta Poznania w barwach 15. Pułku Ułanów Poznańskich. W maju 2009 roku został poturbowany przez konia, który go przygniótł, przewracając się. Trafił do szpitala. Zmarł nagle 16 czerwca 2009 roku. Za zasługi w walce o niepodległość Polski i demokrację otrzymał z rąk prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, a pośmiertnie Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.

Visit Us On Facebook